Zarząd Polskiego Związku Tenisowego postanowił opublikować sprawozdanie finansowe, sporządzone na koniec maja, czyli w zasadzie na chwilę zmiany władz naszej organizacji, która dokonała się podczas Walnego Zgromadzenia Delegatów PZT w dniu 20 maja 2017.

Już przy bardzo wstępnej analizie tych danych widać, że do wykazanej w bilansie roku 2016 straty, która wynosiła blisko 800 tysięcy złotych, po pięciu – na szczęście ostatnich… – miesiącach działalności poprzednich władz doszła kolejna wysokości 1,2 mln zł. W stosunku do budżetu PZT, który waha się w granicach 5-6 mln, rozmiar tej dziury jest szokujący.

Oznacza to także, że poprzedni zarząd, z prezesem Jackiem Muzolfem na czele, nie wdrożył niestety jakiegokolwiek planu ratunkowego dla finansów organizacji. Jednocześnie uchwalony przez tych działaczy plan budżetowy na 2017 rok zakładał kolejne straty, w wysokości ponad 600 tysięcy... To niedopuszczalna i karygodna praktyka, by zarząd jakiejkolwiek organizacji z góry zakładał, że poniesie straty w dużej wysokości, a nie wprowadził restrukturyzacji kosztów i nie podjął działań, zmierzających do poprawy sytuacji. Fatalne zarządzanie polskim tenisem spowodowało także konieczność spłacania wysokiej kary na rzecz Międzynarodowej Federacji Tenisowej (ITF) i zwrotu części nieprawidłowo rozliczonej dotacji z Ministerstwa Sportu i Turystyki (MSiT). Z tych powodów Walne Zgromadzenie nie udzieliło absolutorium zdecydowanej większości członków poprzedniego zarządu, co było wydarzeniem bez precedensu w dziejach polskich organizacji sportowych.

Nowy zarząd musi się zatem zmagać z potrójnym problemem w bieżących finansach PZT:
• znaczącym zmniejszeniem przychodów z dotacji MSiT
• spłatą zobowiązań olbrzymiej wartości
• nierealnym budżetem

Wdrożony więc został plan, mający z jednej strony spowodować zmniejszenie wydatków, a z drugiej zwiększenie wpływów, przy zachowaniu ciągłości działalności związku. Jedną z pierwszych decyzji nowego zarządu było przeniesienie siedziby PZT, co pozwoliło na znaczącą oszczędność w koszcie wynajmu biur. Normalizacji, czyli… radykalnej poprawie, uległy relacje z największym „sponsorem” związku – MSiT, z którym poprzedni zarząd się skonfliktował. Kolejno dokonują się też korekty lub nawet rozwiązywanie bieżących umów; prowadzone są negocjacje w celu rozłożenia na raty części zobowiązań. Jednocześnie intensywnie poszukuje się dodatkowych środków finansowych z różnych źródeł – w tym celu m. in. podjęto decyzję o powołaniu Komisji Biznesu i Sponsoringu. Rozważane jest też uruchomienie projektów celowych; przygotowywane są plany rozwoju, które zostaną wdrożone najpóźniej do nowego roku.

Dzięki tym wielotorowym działaniom sytuacja finansowa PZT pomalutku się poprawia, ale trzeba jeszcze długiego okresu zaciskania pasa i ciężkiej pracy, by „po obronie meczboli odwrócić wynik tego spotkania”…